Deze website is geoptimaliseerd voor moderne browsers. Voor een betere ervaring update de browser.

Films Agenda Specials Informatie Nieuws
NL
EN
Bekijk de trailer

Harry Gruyaert: Photographer - Cracking the Frame

Fotograaf Harry Gruyaert (Antwerpen, 1941), lid van Magnum wordt door velen beschouwd als een van de eerste fotografen die echt in kleur dachten. Een portret van een veelbewogen en artistiek leven.
Tickets bestellen

Deze voorstelling maakt deel uit van Rialto Filmclub met als gastspreker deze maand Ernst-Jan Pfauth.

Harry Gruyaert: Photographer - Cracking the Frame

"Ik voel me aangetrokken tot dingen en dingen trekken mij aan" - zo verklaart de Belgische fotograaf Harry Gruyaert (Antwerpen, 1941) zijn tomeloze passie voor fotografie. Gruyaert, sinds 1982 lid van het beroemde fotoagentschap Magnum, ziet zichzelf in eerste instantie als straatfotograaf. Hij is geïnteresseerd in het leven, maar meer nog in kleur. Velen beschouwen hem als een van de eerste fotografen die echt in kleur dachten. En in prachtige kleuren legde hij het leven overal vast; niet alleen in België, zijn werk voerde hem ook naar Marokko, India, Ierland en Egypte. Beroemd is zijn fotoreportage van de Olympische Spelen in München van 1972 en de eerste Apollo-vluchten; hij fotografeerde alles vanaf een (kapot) tv-scherm en bewerkte daarna de kleuren.

Documentairemaker Gerrit Messiaen vertelt het verhaal van Gruyaert – over zijn streng katholieke opvoeding, de conflicten met zijn vader, zijn fotografiestudie en zijn carrière, maar ook over hoe hij werkt, hoe hij schijnbaar achteloos het heel gewone omtovert tot een bijzondere compositie van grote schoonheid.

Regisseur Gerrit Messiaen is aanwezig om na afloop van de film vragen van het publiek te beantwoorden.

Regisseur Gerrit Messiaen 
After an apprenticeship as screenwriter with the VRT television fiction department, Gerrit Messiaen (Kortrijk, 1964) worked as an assistant for the film director Frans Buyens. In 1996 he realised “A journey with Paul Cox”, a documentary portrait of the Dutch-Australian filmmaker Paul Cox, and his documentary portrait of the Belgian film director Frans Buyens, “Until my last Breath”, won the Henri Storck award for the best Belgian documentary in 1999. Other notable titles include “Hide and seek”, and “Lucien Hervé, photographer despite himself” (2012), selected by more than 30 international film festivals and winner of several awards, among which a Mention Spéciale du Jury at FIFA Montreal 2014 and an award for Best International Film at the Arquiteturas Film Festival Lisboa 2013)