“It’s a sad and beautiful world”, zegt de Italiaanse toerist Roberto als hij ’s avonds laat de dronken Zack in een achterafstraatje tegen het lijf loopt. Het is een van de memorabele momenten uit Down by Law uit 1986 van de Amerikaanse regisseur Jim Jarmusch. Het is ook een citaat dat eigenlijk het werk van Jarmusch samenvat; in zijn films schildert hij een trieste, treurige wereld die tegelijk ook een geheel eigen schoonheid heeft.
Al sinds zijn afstudeerfilm Permanent Vacation (1980) gebruikt Jarmusch een filmtaal die gekenmerkt wordt door verhalen met een minimaal plot, doorgaans verteld in een heel rustig tempo, waarbij karakterontwikkeling de meeste aandacht krijgt Vaak staan daarin (soms heel excentrieke) outsiders centraal die op een geheel eigen wijze commentaar leveren op wat zij in Amerika aantreffen. Zonder een opvatting te ventileren, laat Jarmusch zien hoe het mensen vergaat bij wie het niet allemaal meezit, en hij doet dat met veel kurkdroge humor; zijn films zijn even grappig als melancholisch.
En hij heeft een nieuwe film gemaakt: Father Mother Sister Brother, een in drie delen verteld verhaal over niet altijd even duidelijke familierelaties. Ter gelegenheid van de release van die film brengt Rialto zes van zijn vorige films weer op het doek: Stranger Than Paradise, Down by Law, Mystery Train, Night on Earth, Dead Man en Coffee and Cigarettes, zes films waarmee Jarmusch een onuitwisbaar stempel heeft gedrukt op de onafhankelijke Amerikaanse cinema.