Films om thuis te kijken Agenda Specials Informatie Locaties Nieuws
NL
EN

Rialto for Short bij je thuis

Bekijk de beste korte films vanaf je bank

In Rialto for Short bieden we aanstormend talent eens per kwartaal een podium op dinsdagavond om 19.30 uur. Filmakers krijgen deze avond de kans hun korte film op het witte doek te vertonen. Daarbij zijn de meest uiteenlopende films te zien en hebben we oog voor diversiteit; ieder genre en elke thematiek is welkom. Edgy & rebels? No problem!

Deze keer in Rialto for Short bij je thuis:  Mien Vreejheid van Dobber Bolhuis.

 

Mien Vreejheid
Dobber Bolhuis | Nederland | 2020 | 10' | Nederlands gesproken | Engels ondertiteld
Deze korte documentaire vertelt het verhaal van vier pubermeisjes met verschillende achtergronden en hun worsteling met discriminatie, vooroordelen en het accepteren van wie je bent. Tijdens de repetities van hun theatervoorstelling gooien ze alle schroom van zich af en wordt duidelijk wat vrijheid voor hen betekent. Het fraaie camerawerk van Jaap Mar Diemel en de sfeervolle score van Thymo Boog versterken het verhaal van de meisjes.

Persoonlijke noot van regisseur Dobber Bolhuis

Toen ik eind 2019 via het Limburg Film Festival een oproep zag voor de 148 hour docs competitie was ik meteen geïnteresseerd. Ik studeerde toen nog Productie aan de Nederlandse Filmacademie, en zag het als een kans om eens de andere kant van het maakproces mee te maken, die van de documentaire regie. Met een stel jonge filmprofessionals zijn we de uitdaging aangegaan. Daaruit is de korte documentaire Mien Vreejheid ontstaan.

Elk team kreeg een vakje op een papieren kaart van Venlo aangewezen waar ze moesten zoeken naar een onderwerp. Ik was nog nooit in Venlo geweest, maar wist wel dat met slechts zes dagen om een film te produceren, we binnen ongeveer anderhalve dag een onderwerp moesten hebben. Toen we een theater instapten, en daar de directrice spraken, vertelde zij tussen neus en lippen door dat een van de voorstellingen die aan net repeteren was een groep van jonge meiden van diverse achtergronden betrof die oefenden voor een stuk waarbij ze hun persoonlijke verhalen verwerkten tot theater. Dit trok mijn aandacht, omdat dit zoveel raakvlakken heeft met het vertellen van documentaire verhalen.

Omdat de jonge actrices al in een proces zaten waarbij ze reflecteerden op hun leven, was de stap om dit op camera te vertellen klein. Ze waren gelijk bereid om zich te laten filmen, en zo kwam het dat we in zo’n korte periode veel openheid kregen van de hoofdrolspelers. Ik ben nog steeds dankbaar voor het vertrouwen dat wij als buitenstaanders binnen korte tijd van hen kregen. Ik denk dat je dat terug kan zien in de film en misschien was het ook wel de reden dat we de competitieprijs op het Limburgs Filmfestival wonnen. De ontlading bij zowel de meiden als ons team was enorm.

Ik heb gedurende dit proces veel geleerd en ben heel blij dat ik een sterk team om me heen had die me zo goed begeleid heeft in dit uitstapje naar regie. Soms suggereerde de cameraman een briljant shot wat ik niet zag of dacht ik dat materiaal nutteloos was, maar sneed de editor en in no-time een sequentie van. Het heeft mijn ogen geopend en wat mij betreft was dit echt een team-effort. Ik zou zo nog een keer meedoen, want ik merk dat je enorm groeit als je gedwongen wordt in een beperkte tijd een documentaire verhaal te vertellen. Dat trekt mij enorm.